Vlinders


Geheimen?

Geheimen, waar zijn ze goed voor?
Iedereen heeft ze maar zou het niet een stuk gemakkelijker zijn om je geheimen gewoon tegen iedereen zou zeggen. Ik bedoel je hoeft je er toch niet voor te schamen iedereen heeft namelijk geheimen. Ik heb ze, jij hebt ze, iedereen.
Wat zijn mijn geheimen?
Uhm waarom zou ik jullie die gaan vertellen? Aangezien ik ze nieteens tegen me vriendinnen zeg. Als ik hun ze niet eens vertel, dan ga ik het al helemaal niet aan de hele wereld die me blog kan lezen vertellen.
Als ik nou gewoon alles wat ik denk zou vertellen, dan zou ik geen geheimen meer hebben. Als je je aan iemand irriteerd dan kun je het toch beter recht in zijn/haar's gezicht zeggen, want als je het opkropt zal de bom alleen maar groter worden en als hij dan barst heb je gigantische ruzie om niks. En als je het meteen zegt zal die persoon er rekening mee kunnen houden, tenminste als die echt om je geeft
Ik ga er morgen meteen mee beginnen.
Ik zal tegen een vriendin als ze me voor de zoveelste keer een buzzer stuur, omdat ik niet binnen twee minuten heb gereageert en daarna ook nog eens vraag waarom reageer je niet? Ben je boos? zeggen dat ik het zeer irritant vind dat ze me elke keer zit te buzzeren en dat ik ook nog met andere dingen bezig ben en niet de hele wereld om haar draait. En daar bedoel ik niks negatiefs mee. Want als ik haar dit vertel zal zij snappen waarom ik niet meteen reageer. En begin ik me niet te irriteren aan haar buzzers.
Ik zal tegen me andere vriendin zeggen als ze weer eens zegt het maakt me niks uit. Zeggen dat ze eens zelf een keuze moet maken.
En tegen weer een andere vriendin zal ik het als ik weer achter kom als ze dingen verdraait recht in haar gezicht vragen wat ze er nou percies mee bedoelt.
Geen geheimen meer voor mij, ofja behalve dan dingen die mensen mij in vertrouwen vertellen, want die zal ik nooit doorvertellen.

negen

Vandaag onder de ozo zinnige studie les.
Mochten we iets voor ons zelf doen. Ik kreeg een smile op me gezicht. Want ik wist heel goed wie daar in de aula zat. En ik vroeg dus of ik naar me kluisje mocht om een paar boeken te halen, zodat ik huiswerk kon gaan maken. Ik liep samen met een twee vriendinnen met een gigantische omweg naar onze kluisjes. Door die omweg moesten we een groot stuk door de aula. Wat ik helemaal niet erg vond. Want daar zat Roy. Jammer genoeg had hij me niet opgemerkt, maar dat maakte niks uit want ik had hem gezien en voelde me helemaal happy.We liepen het lokaal binnen en we gingen zitten. Ik probeerde me op me huiswerk te concentreren maar geen enkel stukje van me lichaam dat daar aan dacht. Ik dacht nog maar aan een ding Roy.
Misschien toch niet zo'n goed idee om door de aula te lopen. Me vriendin vond het niet erg aangezien ik me toch niet meer kon concentreren en haar vroeg om te kaarten.Niet dat dat goed ging, ik kon me weer niet concentreren en me reactie vermogen was ook al aan de lage kant.
Ik had geen zin meer.
Opeens vroeg Renee: "Zou ik eens je kaarten lezen"?
Ik: "Ja is goed!"
Ze pakte de stapel en begon hem te schudden. Ze vroeg me me hand op de stapel te legen en aan een bepaald persoon te denken, ze legde zeven kaarten neer en vroeg me om er twee te pakken. Ik draaide ze om. Een vier en een vijf. Ze telde ze bij elkaar op en zei over 9 dagen zal er iets gebeuren. Daarna deed ze het nog eens alleen dan om te zien waneer er iets bij die persoon zou gebeuren. Ik moest een kaart omdraaien. Ik draaide een negen om. Alweer een negen.
De persoon waar ik aan had gedacht, was trouwens Roy.
Ze stelde nog een aantal vragen over me toekomst,waar ik best een realistisch antwoord op kreeg. Ik zou over 8 jaar trouwen (dan ben ik 23), ik zal 2 kinderen krijgen, ik me toekomstdroom zal over 6 jaar uitkomen, (twee jaar havo en nog vier jaar opleiding).
En over negen dagen zou er iets gebeuren.
Alweer over negen dagen.
en tel eens hoeveel letters dit zijn Y-v-e-t-t-e-r-o-y

zooo jaloers!

Ik ben net buiten geweest om foto's te maken. Weer zonder succes, me camera deed gewoon niet dat wat ik wilde.
Ik wilde dat wat het korste bij me was scherp niet iets wat verder naar achter ligt. Ik had hem al op macro ingesteld.
Heb ik wat voor niks 150 euro aan dat ding uitgegeven. Ofja hij maakt echt wel goede foto's! Alleen niet hoe ik ze wil! Het is meer een fototoestel om familie of vrienden foto's mee te maken.
Ik ging op de computer, het leek wel voorbestemt. Ik opende internet en op me startpagina stond een artikeltje over fotografie.
Toen zag ik al die mooie foto's die met een spiegelreflex waren gemaakt ik werd zo jaloers.
Ik wil ook al heel lang een spiegelreflex, maar die dingen zijn duur, niet normaal!
Maar ik ga er denk ik eentje aan me ouders voor me verjaardag vragen en dan geef ik hun mijn fototoestel.

Maar hier de foto's die ik net buiten heb gemaakt:













Hij is het!

Nathalie (de pony waar ik op mocht rijden) was vervelend aan het doen.
Ze had het hooi ontdekt en dat beviel haar wel.Mij niet want ik moest haar de heletijd omdraaien omdat ze de heletijd naar het hooi ging. Fijn. Opeens voel ik me telefoon trillen. Ook dat nog! Met in een hand de teugels van Nathalie. En in de andere hand me telefoon probeer ik me smsje te lezen.



Aaah Roy is mijn cutie. Veel tijd om erover natedenken heb ik niet, want me rijles begint.

We hadden maar met z'n tweeën les. Dat was van de ene kant wel fijn, want dan leer je veel meer, maar van de andere kant je moet wel veel meer doen. Dat vond ik niet erg, in tegendeel zelfs ik vond het leuk. Alleen Nathalie was het er niet mee eens. En begon de heletijd in de bocht op de volte half te steigeren. Ik vond het niet erg, ik vond het eigelijk wel grappig. Ik dacht sloof je maar uit ik blijf toch wel zitten.
Uiteindelijk heb ik gewonnen en liep ze de rest van de les mooi aan de teugel.

Na de les schiet me opeens het smsje me weer te binnen. Aaah hij is het ik kan met hem gaan praten.

Ik ben thuis meteen na het douchen en me kamer opruimen de computer op gevlogen, msn opgestart en gewacht totdat hij online kwam.
Rond kwart voor 9 zag ik rechts onder in het beeld verschijnen, Roy heeft zich aangemeld. Na ongeveer 5 minuten had ik de moed verzameld en begon ik tegen hem te praten.
Hij wist alleen niet wie ik was. Terwijl ik een paar dagen geleden aan een tafel was gaan zitten die naast de tafel van hem stond. En toen zat die hele tafel naar onze tafel te kijken.

Ik had alleen niet echt het idee dat ik tegen hem aan het praten was. Omdat ik nooit heb geweten hoe hij heet en de naam Roy niet echt bij hem vind passen.
Maar dat komt nog allemaal wel.

Wie is Roy?

Gister avond was Melanie bij mij. We gingen op MSN.
Ik startte MSN op. Het duurde even dus ik begon maar wat met Melanie te praten. Eindelijk was MSN opgestart. Er stonde wel heel veel dingen open. MSN vandaag waar ik me eigenlijk zindelijk aan irriteer, een offline bericht van Arlett en een uitnodiging van een of andere Roy.
Ik klikte MSN vandaag weg. En ik begon het offline bericht van Arlett te lezen.
Arlett zegt:
Haha ik heb de msn van die jongen :P
Artlett zegt:
Hij heet roy
Arlett zegt:
Ik heb hem jou msn gegeven
Wie bedoelt ze met die jongen? Zou ze de jongen bedoelen die ik leuk vind? Weet ik nou eindelijk zijn naam? Waarom zou hij mij hebben toegevoegd? Hoe komt zij aan dat MSN adres? Wat heeft ze tegen hem gezegt?
Allemaal dingen die ik me begon af te vragen.
Ik ben meteen op hyves gaan zoeken, maar ik vond geen Roy die op hem leek. Ik heb toen ook nog op zo’n site van school gekeken of er een Roy op Lyceum 5 zit. Er zitten wel twee Roy’s op Lyceum 5. Maar die hebben allebei geen hyves of ze zijn onvindbaar met de zoekmachine.
Maar het zou best kunnen dat hij geen hyves heeft, want ik ben ook al eens bij iemand die bij hem in de pauze aan de tafel zit alle vrienden afgegaan. En toen vond ik ook niemand die op hem leek.
Volgens mij is de enige manier om erachter te komen; wachten totdat Arlett of Roy online komen.

Gisteren, teveel gebeurt!

gisteren is echt te veel gebeurt.
in de pauze had ik het voor de verandering
weer eens over De jongen
Arlett kwam er bij staan en vroeg
wie is dat dan percies?
Ik hem aangewezen.
Zeg ze oh dan ga ik zo wel
even naar hem toe en
dan vraag ik zijn nummer wel even
Ik wist niet of ik haar nu moest tegen houden
of dat ik haar moest laten gaan.
want ik wilde het nummer wel graag hebben
maarja van de andere kant hoe zou het over komen
ik dacht zo laat haar maar gaan het zal toch wel bluf zijn
ze liep met een paar andere mensen naar de andere kant
van de aula
ik kwam haar een paar minuten later samen met een vriendin
ook maar achterna
toen stonden we daar met zn allen
oppees zei arlett wie gaat er met me mee?
ik dacht: nee he ze gaat het toch niet egt doen
en daar ging ze
ik begon helemaal hysterisch te doen
ik wist niet hoe ik moest kijken dus heb ik me
maar omgedraait in de hoop dat hij niet zou
weten dat ik erachter zat
dat was niet zo'n slim idee aangezien me vriendin en een ander
meisje helemaal aan het lachen waren omdat arlett dat ging vragen
toen keken dus al zijn vrienden hun kant op.
Niet dat ze dadelijk denken dat een van hun hem leuk vind
maarja dat ga ik hem nog wel laten merken
Het heeft alleen niet veel opgeleverd want ik weet nog steeds geen
naam of nummer.

Toen eindelijk de school uit was liep ik met twee vriendinnen naar de fietsenstalling om onze fiets te pakken en snel naar huis te gaan.
Ik wilde tegen me vriendin zeggen. Ik heb hem nog...(nooit in de fietsenstallig gezien) met dat ik het zei zag ik hem staan. Mijn hart sloeg over.
Ik liep langs hem, nietwetend waar ik moest kijken.
Ik zag hem van het schoolplein affietsen.
Opeens riep mijn vriendin ga je nog even mee naar de H&M ik heb nog een zonnenbril nodig, we gingen natuurlijk niet voor de zonnebril naar de stad, maar omdat hij ook die kant op fietsten.
Daar gingen we dan als 2 op hol geslagen kippen. Hem achterna.
Toen we dichter bij hem in de buurt waren, begon me vriendin sneller te fietsen omdat ze naast hem wilde gaan fietsen, maar dat wilde ik niet. Ik pakte haar vast en duwde me rem in toen kwam ze niet meer vooruit.
We zagen hem langzaam uit ons zicht verdwijnen.

Het s'avonds ben ik nog naar mensen gegaan, waarvan ik hun paarden mag verzorgen. Ik ging voor de eerste keer. Ik kwam daar aan en eerst werd ik aan iedereen voorgesteld, daarna zijn we naar de paarden gegaan en zijn die ook worden voorgesteld.
Ik heb toen de oudste merrie mogen poetsen en nog even mogen rijden.
Het was echt heel erg leuk!

What is his name?

Hij, de jongen waarvan me hart op hol slaat, de vlinders in me buik weer beginnen te fladderen, de jongen waardoor ik me helemaal happy voel.
Een ding is zeker; ik vind hem leuk, meer dan leuk. Alleen de grote vraag is hoe heet hij?
Ik ben al bij een jongen die bij hem aan de tafel zit, op hyves al zijn vrienden afgegaan in de hoop dat hij er tussen zat. Zonder succes. Op school weet nu ongeveer iedereen het, omdat ik aan iedereen heb gevraagt; ken jij die jongen daar misschien? Ook zonder succes.
Maar hoe wil ik in godsnaam met hem in contact komen zonder dat ik zijn naam weet. Als ik zijn naam eens wist dan kwam ik een stuk verder want dan kan ik hem opzoeken op hyves en dan op msn toevoegen.
Hoe deden ze dat vroeger eigelijk toen ze nog nooit van het woord computer gehoord hadden.
Dan moesten ze brieven schrijven, humm dan moesten ze achter het hele adres komen. Lijkt me ook niet bepaald handig.
Of ze stapte gewoon op de jongens af. Iets wat ik nu natuurlijk ook kan doen, want daar hoeft ik geen naam voor te weten. Maar dat durf ik weer niet.
Jongens, wat zijn ze toch moeilijk!
Dat zij eens actie ondernemen, nee hoor wij moeten het altijd doen. En dat word geeneens gewardeert, want we worden altijd afgewezen (ofja ik tenminste wel).
Dus neem ik me altijd voor dat de jongen maar eens naar mij moet komen en niet anders om, maar dan gaat het fout en onderneem ik weer actie.
Maar nu zou ik blij zijn als ik actie zou kunnen ondernemen.
Vooral toen ik vandaag in de eerste pauze bij de rode balk stond.
Hij zat een paar meter van me af. Ik kon hem dus super goed zien. En hij kon mij ook zien, ik zag hem steeds kijken. Echt schattig want volgens mij wilde hij niet dat iemand het zag en keek "onopvallend" alleen met zijn ogen mijn richting op.
Me horoscoop deze maand moet echt klopppen!
dit stond er namelijk in ....let eens op die ene jongen die steeds naar je kijkt, nee dat is geen toeval..

I <3 NY ??

Gister was ik op een site aan het kijken, waar iets over een I <3 NY t-shirt stond. Ik werd helemaal geinspireerd. Ik zag het al helemaal voor me; het t-shirt met daarover een rood smal riempje, met daaronder een spijker shortje en met een rode legging of het t-shirt met een leuk geruite strikje die ik een paar dagen geleden in een doos met knutsel spullen had gevonden, en daarover een zwarte cardigan.
Dus heb ik gister van een wit topje met textielstiften een I <3 NY topje gemaakt.
Dat laatste (met die cardigan) had ik vandaag trouwens aan. Het eerst vind ik leuker maar dat kan ik nog niet aan, want ik heb nog geen rode legging en ook geen rood riempje.
Maar alleen de tekst klopt niet echt. Want ik weet helemaal niet of ik wel van New York hou. Ik ben er namelijk nog nooit geweest. Uhm eens denken hoe stel ik me New York voor? Ik denk aan een hele groote stad met hoge gebouwen en heeeel veel leuke winkels. Ik zie me al lopen samen met een vriendin met tassen vol kleren. Alle winkels die ik in loop kom ik minstes met weer 2 nieuwe dingen uit. Oh ik wil er naartoe.
Oke het is zeker ik hou van new york ook al ben ik er nog nooit geweest!

vriendin?

Ik heb al een paar weken ruzie met een "vriendin" (vriendin is het eigelijk niet te noemen)
De reden van de ruzie is niet echt goed, want het gaat over een jongen en daar moet je geen ruzie over hebben. Maar er zijn ook nog andere dingen.
Het is eigelijk al een heletijd geleden begonnen. Ze zat eerst op bernadinus. Waar ze om een of andere onbekende reden vanaf is gegaan, die ze me dus ook nooit heeft verteld. Maar ik denk dat die reden was dat ze er geen vriendinnen meer had wat me niet echt verbaast.
Maar toen ze dus net bij ons op school kwam was het nog allemaal goed. Het was heel gezellig, ook op de fiets. Alleen na een-twee maanden ging ze altijd samen met celine fietsen en probeerde ze me altijd buiten te sluiten. Ook begon ze voor "de grap" lullige opmerkingen tegen me te maken en als ik me versprak moest dat hondert keer herhaalt worden. Dat was niet het enige wat ze deed ze betrok ook nog celine erin (terwijl ze weet dat celine heel makkelijk in dingen meegaat en niet goed haar eigen mening durft te laten zien, en daar kan celine ook niks aan doen) Achter elke lullige opmerking kwamen de woorden: he celine.
Het is niet bepaald leuk als twee vriendinnen op de fiets lullig tegen je doen.
Ook heeft ze me totaal niet gesteunt in een moeilijke periode. Integendeel ze heeft me keihard laten vallen en ook nog eens dingen tegen me gezegt die echt niet kunnen.
Me oma is een paar maanden geleden overleden. Ik heb toen niet een keer uit haar mond het woordje sterkte of gaat het een beetje gehoord. Ze heeft me alleen via hyves een tik gestuurd met sterkte. Hoe onpersoonlijk kan het.
Nadat ik een dag thuis ben geweest was ik weer blij om naar school te gaan, om wat afleiding te hebben en gesteunt te worden door me vriendinnen.
Nou dat dacht ik. Nena deed net alsof er niks aan de hand was. Ze ging maar wat blij praten met celine, en ik werd maar wat genegeerd op de manier hoe dat wel vaker werd gedaan.
Op de verjaardag van nena werd me oma gecremeerd. Dus kon ik niet naar haar verjaardag toe. Een ander meisje kon toen ook niet omdat ze de jaardienst van haar opa had. Ze had haar verjaardag dus een week voor ons verplaatst. Op haar verjaardag vroeg ze aan dat meisje hoe de jaardienst van haar opa was en of het de moeite waard was om niet naar haar verjaardag te kunnen. Sorry maar dat vraag je toch niet. Maar wat ze daarna zogenaamd voor de grap zei was nog erger. Ze zei tegen dat meisje: "Dat is ook de reden waarom ik het heb verplaats, niet voor Yvette" Ik had toen even de moeite om me tranen tegen te houden. Zo zie je weer dat je in moeilijke tijden ziet wie je echte vrienden zijn.
Ik heb toen zelfs een kaart van melanie gekregen terwijl wij toen helemaal niet meer zoveel met elkaar omgingen.Dat vond ik egt heel erg lief.
Ook als ik andere problemen had daar maakte ze dan een grapje over en ik had het gevoel alsof ze niet goed naar me luisterde. Het kan dat ze niet met z'n dingen kan omgaan, maar als ze niet kan praten dan moet ze niet naar me toe komen en zoekt ze maar andere vriendinnen. Ik vind het namelijk heel belangrijk dat een vriendin er voor me is ook in moeilijke tijden.
Toen ging het dus al niet meer zo goed tussen ons.
Maar de druppel die de emmer liet overlopen kwam toen dit gebeurde.
Zij vond al langer een jongen leuk. Ofja ze vond hem alleen knap dat was wat ze altijd zei. Die jongen kwam op studie begleiding en in het begin toonde ik niet veel interessen in hem. Totdat hij heel erg aardig tegen me deed en ik dacht dat ik ook wat voor hem voelde. Ik praate toen ook vaker met hem op msn en toen heb ik tegen celine gezegt dat ik hem dus leuk vond, alleen een probleem ik wist niet of nena hem nou ook leuk vond. Daarom hebben ik en celine toen aan nena gevraagt wat ze nou van die jongen vond. Toen zei ze dat ze hem alleen maar knap vond. Dus heb ik haar verteld dat ik heb leuk vond. Opeens ging zij hem op msn toevoegen en er tegen praten en ook op studie om hem heen hangen. Ze vond hem blijkbaar toch nog leuk. Het lullige gedrag tegen mij werd erger en erger.
Ze heeft het toen blijkbaar ook tegen haar ouders verteld. Dat ik die jongen van haar had "afgepakt". Ik ben daar achter gekomen en heb haar toen recht in haar gezicht gezegt wat ik daarvan vond en gevraagd waarom ze zo deed over dat van die jongen. Toen is ze jankend weggelopen dat was de einde van onze vriendschap.
Maar wat is nu echte vriendschap? Volgens mij dat niet want ik heb niet de behoefte om het goed te maken. Alleen als zij gemeende sorry komt zeggen en ook gaat proberen te veranderen, op de manier dat ze naar me luisterd. Maar al zou ze dat doen ik weet het niet misschien is er teveel gebeurt om het nog goed te laten komen.
Ik heb vele betere vrienden.
Melanie is een goed voorbeeld van een goede vriendin. Ik heb haar in de tweede leren kennen. We zaten toen bij elkaar in de klas.
Dat was echt een geweldige tijd. We spraken heel erg veel af en we vertelde elkaar ook echt alles. Daar waren dus ook lange telefoon gesprekken voor nodig waar onze ouders minder blij mee waren. Maar daar konden wij toch ook niks aan doen we moesten gewoon alles kwijt aan elkaar. Het ging allemaal goed totdat er in de zomervakantie iets was gebeurt. Ik zou met haar naar maastricht school spullen gaan kopen en dat ging toen niet meer door maar dat doet er niet meer toe want dat is uitgepraat. Daarna ging het een tijdje weer goed tot het nieuwe schooljaar. Melanie moest naar havo. Daardoor ging ze met andere mensen om en groeide we uit elkaar. Dat was geen leuke tijd. Maar in die tijd ben ik ook gaan beseffen hoeveel ze voor me betekende. Ik miste onze leuke tijd, het eindeloos kunnen praten over vanalles en nog wat. Het drong toen tot me door dat melanie me beste vriendin is geweest die ik ooit heb gehad. We hadden de zelfde humor, we begrepen elkaar helemaal. Soms als we met elkaar waren aan het praten en als er nog andere mensen bij stonden snapte die niet veel van wat we bedoelde, maar melanie en ik snapte elkaar.
Ik vond het heel erg dat we niet meer met elkaar omgingen, ik heb me er echt heel er k*t door gevoeld dat ik soms als ik ergens alleen zat en erover nadacht de tranen in me ogen had staan.
Maar zij vond het ook niet leuk dat we niet meer met elkaar omgingen en we hebben het toen goed gemaakt.
We zijn toen met een nieuwe start begonnen. Vanaf toen is het steeds beter met onze vriendschap gegaan en nu begint het er weer heel erg op te lijk hoe die eerst was.
Behalve dat we nu niet meer bij elkaar in de klas zitten. En we nu niet meer samen met ons aardrijkskunde werkblokje samen kunnen doen omdat twee er te duur waren. En in onze duits boeken tekeningetjes tekenen die we wilde verkopen om weer wat rijker te worden. Of onder geschiedenis in de fancy lezen die dan word afgepakt en voor de hele klas de horoscoop word voorgelezen.
Die tijden zullen als mooie herinneringen bij ons blijven. Ik weet zeker dat we nog heel veel leuke dingen zullen gaan meemaken, dingen die leuker zijn dan die wat op school zijn gebeurt.

Ik denk dat het wel duidelijk is wie een betere vriendin voor me is. Bij nena heb ik niet het gevoel dat ik haar mis integendeel zelfs. Het hoeft van mij dus ook niet meer goed te komen.
Maar met melanie wil ik nooit meer ruzie hebben. Oke een klein ruzietje kan altijd wel eens gebeuren maar dat zal binnen een paar dagen weer goed zijn. We moeten elkaar de dingen waaraan we ons ergeren vertellen zodat we dat niet opkroppen en daaruit een ruzie kan uitstaan.

Melanie je blijft voor altijd me bf
xx
ik weet het niet.
moet ik vandaag een goed humeur hebben?
of een slecht?
Het is namelijk heel erg mooi weer en dus kon ik eindelijk mijn nieuwe bloemetjes rokje aan. Ik ben weer naar school gegaan na 3dagen vrij, dus heb ik rode trui weer gezien. Ik heb super veel kraaltjes gekocht op marktplaats voor maar 10euro die normaal weet ik hoeveel kosten. Me moeder is jarig dus feest.
Maar ik ben ongesteld heb dus een pest humeur en het kost me super veel moeite om niet te laten merken dat ik een pest humeur heb aangezien iedereen vrolijk is. En ik moet voor morge een Duits so leren terwijl het buiten super mooi weer is en ik me ook nog niet eens kan concentreren omdat ik me om elk geluidje erger. En ik ben vandaag weer naar school gegaan dus saaie lessen volgen.
Ik weet het niet.
Uhm misschien heb ik wel last van stemmingswisselingen. o my god nu ga ik wel erg overdrijven, dadelijk word ik ook nog depressief van me gedachten.

oepsoepsoeps

ik ben gister helemaal vergeten om een blog te posten
Dat kan echt niet, en dat zei me vriendin dus ook al. Ook al is het toch wel een beetje haar schuld dat ik niks meer heb geschreven aangezien zij het savonds bij mij was. Sorry melanie niet jou schuld. Aangezien ik de heledag wel de tijd heb gehad.
Uhm even denken wat heb ik gister allemaal gedaan. Niet veel.
Ofja ik ben de heledag bezig geweest met mijn "kunstwerk" tot hoever het zo te noemen is, maarja waneer behoort iets tot kunst. Soms is kunst gewoon een paar vlekken verf op papier, dan denk ik toch altijd dat kan een kleuter van drie zelfs nog.
Maarja jullie moeten maar zelf beoordelen of het tot kust behoort en al hoort het niet tot kunst het is wel leuk voor op me kamer, daar heb ik het ook voor gemaakt.
maarja hier zijn de foto's:

die ik nog moeten maken en moet uploaden maar ik beloof het snel te doen