vriendin?

Ik heb al een paar weken ruzie met een "vriendin" (vriendin is het eigelijk niet te noemen)
De reden van de ruzie is niet echt goed, want het gaat over een jongen en daar moet je geen ruzie over hebben. Maar er zijn ook nog andere dingen.
Het is eigelijk al een heletijd geleden begonnen. Ze zat eerst op bernadinus. Waar ze om een of andere onbekende reden vanaf is gegaan, die ze me dus ook nooit heeft verteld. Maar ik denk dat die reden was dat ze er geen vriendinnen meer had wat me niet echt verbaast.
Maar toen ze dus net bij ons op school kwam was het nog allemaal goed. Het was heel gezellig, ook op de fiets. Alleen na een-twee maanden ging ze altijd samen met celine fietsen en probeerde ze me altijd buiten te sluiten. Ook begon ze voor "de grap" lullige opmerkingen tegen me te maken en als ik me versprak moest dat hondert keer herhaalt worden. Dat was niet het enige wat ze deed ze betrok ook nog celine erin (terwijl ze weet dat celine heel makkelijk in dingen meegaat en niet goed haar eigen mening durft te laten zien, en daar kan celine ook niks aan doen) Achter elke lullige opmerking kwamen de woorden: he celine.
Het is niet bepaald leuk als twee vriendinnen op de fiets lullig tegen je doen.
Ook heeft ze me totaal niet gesteunt in een moeilijke periode. Integendeel ze heeft me keihard laten vallen en ook nog eens dingen tegen me gezegt die echt niet kunnen.
Me oma is een paar maanden geleden overleden. Ik heb toen niet een keer uit haar mond het woordje sterkte of gaat het een beetje gehoord. Ze heeft me alleen via hyves een tik gestuurd met sterkte. Hoe onpersoonlijk kan het.
Nadat ik een dag thuis ben geweest was ik weer blij om naar school te gaan, om wat afleiding te hebben en gesteunt te worden door me vriendinnen.
Nou dat dacht ik. Nena deed net alsof er niks aan de hand was. Ze ging maar wat blij praten met celine, en ik werd maar wat genegeerd op de manier hoe dat wel vaker werd gedaan.
Op de verjaardag van nena werd me oma gecremeerd. Dus kon ik niet naar haar verjaardag toe. Een ander meisje kon toen ook niet omdat ze de jaardienst van haar opa had. Ze had haar verjaardag dus een week voor ons verplaatst. Op haar verjaardag vroeg ze aan dat meisje hoe de jaardienst van haar opa was en of het de moeite waard was om niet naar haar verjaardag te kunnen. Sorry maar dat vraag je toch niet. Maar wat ze daarna zogenaamd voor de grap zei was nog erger. Ze zei tegen dat meisje: "Dat is ook de reden waarom ik het heb verplaats, niet voor Yvette" Ik had toen even de moeite om me tranen tegen te houden. Zo zie je weer dat je in moeilijke tijden ziet wie je echte vrienden zijn.
Ik heb toen zelfs een kaart van melanie gekregen terwijl wij toen helemaal niet meer zoveel met elkaar omgingen.Dat vond ik egt heel erg lief.
Ook als ik andere problemen had daar maakte ze dan een grapje over en ik had het gevoel alsof ze niet goed naar me luisterde. Het kan dat ze niet met z'n dingen kan omgaan, maar als ze niet kan praten dan moet ze niet naar me toe komen en zoekt ze maar andere vriendinnen. Ik vind het namelijk heel belangrijk dat een vriendin er voor me is ook in moeilijke tijden.
Toen ging het dus al niet meer zo goed tussen ons.
Maar de druppel die de emmer liet overlopen kwam toen dit gebeurde.
Zij vond al langer een jongen leuk. Ofja ze vond hem alleen knap dat was wat ze altijd zei. Die jongen kwam op studie begleiding en in het begin toonde ik niet veel interessen in hem. Totdat hij heel erg aardig tegen me deed en ik dacht dat ik ook wat voor hem voelde. Ik praate toen ook vaker met hem op msn en toen heb ik tegen celine gezegt dat ik hem dus leuk vond, alleen een probleem ik wist niet of nena hem nou ook leuk vond. Daarom hebben ik en celine toen aan nena gevraagt wat ze nou van die jongen vond. Toen zei ze dat ze hem alleen maar knap vond. Dus heb ik haar verteld dat ik heb leuk vond. Opeens ging zij hem op msn toevoegen en er tegen praten en ook op studie om hem heen hangen. Ze vond hem blijkbaar toch nog leuk. Het lullige gedrag tegen mij werd erger en erger.
Ze heeft het toen blijkbaar ook tegen haar ouders verteld. Dat ik die jongen van haar had "afgepakt". Ik ben daar achter gekomen en heb haar toen recht in haar gezicht gezegt wat ik daarvan vond en gevraagd waarom ze zo deed over dat van die jongen. Toen is ze jankend weggelopen dat was de einde van onze vriendschap.
Maar wat is nu echte vriendschap? Volgens mij dat niet want ik heb niet de behoefte om het goed te maken. Alleen als zij gemeende sorry komt zeggen en ook gaat proberen te veranderen, op de manier dat ze naar me luisterd. Maar al zou ze dat doen ik weet het niet misschien is er teveel gebeurt om het nog goed te laten komen.
Ik heb vele betere vrienden.
Melanie is een goed voorbeeld van een goede vriendin. Ik heb haar in de tweede leren kennen. We zaten toen bij elkaar in de klas.
Dat was echt een geweldige tijd. We spraken heel erg veel af en we vertelde elkaar ook echt alles. Daar waren dus ook lange telefoon gesprekken voor nodig waar onze ouders minder blij mee waren. Maar daar konden wij toch ook niks aan doen we moesten gewoon alles kwijt aan elkaar. Het ging allemaal goed totdat er in de zomervakantie iets was gebeurt. Ik zou met haar naar maastricht school spullen gaan kopen en dat ging toen niet meer door maar dat doet er niet meer toe want dat is uitgepraat. Daarna ging het een tijdje weer goed tot het nieuwe schooljaar. Melanie moest naar havo. Daardoor ging ze met andere mensen om en groeide we uit elkaar. Dat was geen leuke tijd. Maar in die tijd ben ik ook gaan beseffen hoeveel ze voor me betekende. Ik miste onze leuke tijd, het eindeloos kunnen praten over vanalles en nog wat. Het drong toen tot me door dat melanie me beste vriendin is geweest die ik ooit heb gehad. We hadden de zelfde humor, we begrepen elkaar helemaal. Soms als we met elkaar waren aan het praten en als er nog andere mensen bij stonden snapte die niet veel van wat we bedoelde, maar melanie en ik snapte elkaar.
Ik vond het heel erg dat we niet meer met elkaar omgingen, ik heb me er echt heel er k*t door gevoeld dat ik soms als ik ergens alleen zat en erover nadacht de tranen in me ogen had staan.
Maar zij vond het ook niet leuk dat we niet meer met elkaar omgingen en we hebben het toen goed gemaakt.
We zijn toen met een nieuwe start begonnen. Vanaf toen is het steeds beter met onze vriendschap gegaan en nu begint het er weer heel erg op te lijk hoe die eerst was.
Behalve dat we nu niet meer bij elkaar in de klas zitten. En we nu niet meer samen met ons aardrijkskunde werkblokje samen kunnen doen omdat twee er te duur waren. En in onze duits boeken tekeningetjes tekenen die we wilde verkopen om weer wat rijker te worden. Of onder geschiedenis in de fancy lezen die dan word afgepakt en voor de hele klas de horoscoop word voorgelezen.
Die tijden zullen als mooie herinneringen bij ons blijven. Ik weet zeker dat we nog heel veel leuke dingen zullen gaan meemaken, dingen die leuker zijn dan die wat op school zijn gebeurt.

Ik denk dat het wel duidelijk is wie een betere vriendin voor me is. Bij nena heb ik niet het gevoel dat ik haar mis integendeel zelfs. Het hoeft van mij dus ook niet meer goed te komen.
Maar met melanie wil ik nooit meer ruzie hebben. Oke een klein ruzietje kan altijd wel eens gebeuren maar dat zal binnen een paar dagen weer goed zijn. We moeten elkaar de dingen waaraan we ons ergeren vertellen zodat we dat niet opkroppen en daaruit een ruzie kan uitstaan.

Melanie je blijft voor altijd me bf
xx