Hij is het!

Nathalie (de pony waar ik op mocht rijden) was vervelend aan het doen.
Ze had het hooi ontdekt en dat beviel haar wel.Mij niet want ik moest haar de heletijd omdraaien omdat ze de heletijd naar het hooi ging. Fijn. Opeens voel ik me telefoon trillen. Ook dat nog! Met in een hand de teugels van Nathalie. En in de andere hand me telefoon probeer ik me smsje te lezen.



Aaah Roy is mijn cutie. Veel tijd om erover natedenken heb ik niet, want me rijles begint.

We hadden maar met z'n tweeën les. Dat was van de ene kant wel fijn, want dan leer je veel meer, maar van de andere kant je moet wel veel meer doen. Dat vond ik niet erg, in tegendeel zelfs ik vond het leuk. Alleen Nathalie was het er niet mee eens. En begon de heletijd in de bocht op de volte half te steigeren. Ik vond het niet erg, ik vond het eigelijk wel grappig. Ik dacht sloof je maar uit ik blijf toch wel zitten.
Uiteindelijk heb ik gewonnen en liep ze de rest van de les mooi aan de teugel.

Na de les schiet me opeens het smsje me weer te binnen. Aaah hij is het ik kan met hem gaan praten.

Ik ben thuis meteen na het douchen en me kamer opruimen de computer op gevlogen, msn opgestart en gewacht totdat hij online kwam.
Rond kwart voor 9 zag ik rechts onder in het beeld verschijnen, Roy heeft zich aangemeld. Na ongeveer 5 minuten had ik de moed verzameld en begon ik tegen hem te praten.
Hij wist alleen niet wie ik was. Terwijl ik een paar dagen geleden aan een tafel was gaan zitten die naast de tafel van hem stond. En toen zat die hele tafel naar onze tafel te kijken.

Ik had alleen niet echt het idee dat ik tegen hem aan het praten was. Omdat ik nooit heb geweten hoe hij heet en de naam Roy niet echt bij hem vind passen.
Maar dat komt nog allemaal wel.

0 reacties:

Een reactie posten